Misjonarka wśród Głuchych – wywiad z s. Moniką Polok
Misjonarka wśród Głuchych – wywiad z s. Moniką Polok. Zapraszamy do oglądania wywiadu z kolejnym świadkiem historii. Tym razem Fundacja FONIS w ramach projektu Historia Migana miała przyjemność rozmawiać z s. Moniką Polok z Raciborza.
Opis relacji Świadka historii
Siostra Monika Polok dorastała w wielodzietnej rodzinie w Raciborzu, gdzie ukończyła szkołę podstawową, a także liceum ekonomiczne. Po skończeniu szkoły średniej przez cztery lata pracowała w księgowości w zakładzie mleczarskim, pomagając rodzicom utrzymać rodzinę. Gdy sytuacja materialna rodziny się poprawiła, jako 23-letnia młoda kobieta zdecydowała się pójść za głosem powołania i wstąpić do zgromadzenia zakonnego. Zafascynowana misyjnym życiem zakonnym swojej cioci wybrała Zgromadzenie Misyjne Służebnic Ducha Świętego. Wybór był nieprzypadkowy – s. Monika bardzo pragnęła wyjechać na misje. Tymczasem już podczas pierwszego urlopu, siostra pojechała na Górę św. Anny pomóc ks. Janowi Szywalskiemu w przygotowaniu niesłyszących dzieci do Pierwszej Komunii Świętej. Nie znała wówczas języka migowego – jej zadaniem była opieka wychowawcza, a języka uczyła się na bieżąco od dzieci i z obserwacji księdza. To właśnie z Górą św. Anny w głównej mierze związała swoją posługę wśród Głuchych.
Aby zyskać przygotowanie merytoryczne do nauczania religii, odbyła dwutygodniową, praktyczną szkołę u ks. Kazimierza Błaszczyka we Wrocławiu, uczestnicząc w jego lekcjach, mszach i przygotowując autorskie materiały dydaktyczne. Po powrocie do Raciborza zaczęła uczyć religii w ośrodku szkolno-wychowawczym. Konsekwentnie łączyła mowę z językiem migowym, by skutecznie przekazywać pojęcia religijne. Aby sprostać wymaganiom, ukończyła 5-letnie studia teologiczne w Opolu, kurs języka migowego oraz surdopedagogikę.
Na prośbę dyrektorki ośrodka s. Monika wydała książkę na 170-lecie szkoły, a 10 lat później powstała jej kolejna wersja wzbogacona o wspomnienia nauczycieli, rodziców i absolwentów. W swojej działalności wydawniczej ma także opracowanie modlitewnika dla dzieci niesłyszących „Kocham Cię Jezu”. Napisała również pionierski program nauczania religii dla niesłyszących.
Na jej dorobek na rzecz świata ciszy składa się też uczestnictwo w pracach unifikacyjnych języka migowego mających na celu ujednolicenie religijnych znaków migowych w Polsce. Była także uczestniczką krajowych i międzynarodowych konferencji duszpasterstw niesłyszących.
Skrócony biogram świadka historii
Siostra Monika Maria Polok urodziła się 31 sierpnia 1954 roku w Raciborzu jako jedna z siedmiorga rodzeństwa. Po ukończeniu liceum ekonomicznego w Raciborzu przez 4 lata pracowała jako księgowa w zakładzie mleczarskim. Gdy miała 23 lata, w 1977 roku, wstąpiła do Zgromadzenia Misyjnego Służebnic Ducha Świętego. Bardzo pragnęła być misjonarką w Brazylii, Ghanie lub w Nowej Gwinei. Nigdy jednak nie wyjechała na misje. Za to już rok po pierwszych ślubach zakonnych, na prośbę ks. Jana Szywalskiego, rozpoczęła posługę wśród osób niesłyszących, traktując tę pracę jako swoje życiowe misje.
Przez 42 lata pracowała w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Niesłyszących i Słabosłyszących im. Marii Grzegorzewskiej w Raciborzu, ucząc religii, wychowując i przygotowując do sakramentów świętych kilkanaście pokoleń dzieci i młodzieży. Od lat związana jest z Górą św. Anny, gdzie corocznie na początku sierpnia odbywają się pielgrzymki i rekolekcje dla Głuchych z całej Polski, których obecnie jest organizatorką. Od 2 lat przebywa na emeryturze, wciąż posługując w świecie ciszy.
